براي جواب به اين پرسش من از روش قرآني استفاده مي کنم. روش تفهيم مطالب در قالب مثالهاي مادي. قرآن اغلب براي بيان حقايق هستي و معارف بلند از مثالهاي مادي استفاده مي کند، چون ذهن ما انسانها به دنياي مادي انس دارد و مثال مادي را به راحتي درک مي کند و از اين مثال مي تواند به معناي بلند وراي اين مثال منتقل شود. ⁽²⁾

اما مثال: فرض بگيريد شما يک جنگجو هستيد و قرار است يک ماه ديگر به جنگ تن به تن با يک دشمن نابکار عازم شويد. يک ماه فرصت داريد که خود را آماده کنيد. استاد آموزش فنون جنگي براي تمرين دادن شما، کيسه بکسي را آماده مي کند و روش مشت زدن و غلبه بر اين دشمن فرضي را مرحله به مرحله به شما آموزش مي دهد. همچنين رژيم غذايي مخصوصي را در نظر مي گيرد که به جاي سنگين کردن شکم خود، توان بدني خود را بهبود ببخشيد.
شما براي اينکه به اين دشمن فرضي حمله کنيد و با مشتهاي محکم او را سرنگون کنيد، نياز به تلاش زيادي نداريد. اما همين تمرين، رفته رفته قدرت مبارزه را در شما بالا مي برد و موقعيتتان را نسبت به دشمن اصلي در وضعيت برتري قرار مي دهد. بعد از يک ماه ديگر به خوبي تمرينات، بدنتان را ورزيده کرده و با يک اطمينان خاص به جنگ با دشمن اصلي خود رفته و بر او غلبه مي کنيد.
حال اگر اين استاد ماهر، شما را همان ابتدا به جنگ با دشمن اصلي اعزام کرده بود، معلوم نبود توان مقاومتي در برابر حملات او داشته باشيد. پس اين يک ماه تمرين و ممارست نقش بسزائي در پيروزيتان بر دشمن داشت.

ماه رمضان هم حکم همين يک ماه را دارد. در ماه رمضان شيطان آن قدرت هميشگي را ندارد. از طرفي روزه گرفتن  باعث شده که کمتر به متاع دنيا علاقه نشان دهيم و حالت معنوي در ما راحت تر از هر زمان شکل مي گيرد، کما اينکه در اين 30 روز گذشته از اين ماه شريف، هر يک از ما به نوعي چنين احساسي داشته ايم. در عيد ما جشن فارغ التحصيلي از اين دوره تمرين مي گيريم، از استاد خود که پروردگارمان هست تشکر مي کنيم که ما را به محل انسان سازي و تمرين راه داده و امکانات مخصوص ماه (احکام روزه و ...) را براي آمادگي روحي در اختيارمان قرار داده است.
و از روز بعد از عيد حاصل ممارستهاي خود را در ميدان جنگ با نفس اماره به منصه ظهور مي آوريم و خوشا به حال آنان که در مدت تمرين، کاملاً به حرف استاد دلسوز خود گوش فرا داده و تمرينات را مو بمو اجرا کرده اند، آنها خيلي راحت تر از بقيه حريفشان شيطان را ضربه فني خواهند کرد. ⁽³⁾

حال اگر انتظار داشته باشيم که همه ايام ماه رمضان باشد، يعني هميشه در حال تمرين باشيم، پس چه زماني بايد حاصل دسترنج تلاش خود را دريابيم؟! به حقيقت همه احکام الهي از روي حکمت است، گر چه ما هم اين حکمتها را ندانيم. 
فردا ما با ماه رمضان وداع مي کنيم، اما با معارف و روحيات معنوی که در اين مدت فرا گرفته ايم وداع نمي کنيم. وداعمان با اين ماه، از این لحاظ کمي شبيه وداع امام حسين (ع) با اهل بيت خويش است. به خاطر پاسداشت و حفاظت از حريم اهل بيتش، با آنها وداع مي کند. يعني وداع در عين تعلق. وداع در عين وفاداري، وداع در عين عشق. ⁽⁴⁾
 
السلام علی الحسین و علی علیّ بن الحسین و علی اولاد الحسین و علی اصحاب الحسین.

والسلام

پاورقی:
__________________________
(1) در خطبه شعبانيه از قول نبي مكرم اسلام(ص) مي خوانيم: «... و الشياطين مغلولة فاسألوا ربكم ان لا يسلطها عليكم» : (و در اين ماه) شياطين در غل و زنجيرند پس بخواهيد از پروردگارتان كه آنها را بر شما مسلط نگرداند.
(2) طبق فرموده قرآن : «ضَرَبَ لَكُم مَّثَلًا مِنْ أَنفُسِكُمْ ...» : خداوند مثالى از خودتان، براى شما زده است.(سوره روم/28)
(3) «إِنَّ الشَّيْطَانَ لَكُمْ عَدُوٌّ فَاتَّخِذُوهُ عَدُوًّا إِنَّمَا يَدْعُو حِزْبَهُ لِيَكُونُوا مِنْ أَصْحَابِ السَّعِيرِ» : البتّه شيطان دشمن شماست، پس او را دشمن بدانيد؛ او فقط حزبش را به اين دعوت مى‏كند كه اهل آتش سوزان (جهنّم) باشند! (سوره فاطر/6)
(4) البته اگر تمام مثال را بخواهيم بر اين وداع تطبيق دهيم شايد به تفاوتهايي هم برخوريم. منظور من تنها نوع وداع است. نه جوانب ديگر مثال که ممکن است با مورد مثال ما اختلافهاي اساسي داشته باشد.