با سلام!

هميشه ما از جواني به عنوان نعمتي بزرگ ياد مي کنيم، واقعاً هم نعمت بزرگي است، دوره اي که همه قوا در بهترين شرايط قرار دارند و ما از توان کافي براي انجام کارهاي عملي و فکري برخورداريم.
اما به دوران پيري چگونه مي نگريد؟ آيا از آن هم به عنوان نعمت ياد مي کنيد. ممکن است بگوييد دوران پيري به خودي خود نعمت نيست، بلکه از آن جهت که عمر طولاني تري نصيب ما شده، خوشايند است وگرنه جهات ديگرش که به تحليل رفتن قوا و پيدايش درد اعضاء و مفاصل و فراموشي و ... است، چه حسني دارد؟
اگر اين نوشته را تا آخر دنبال کنيد احتمالاً نظرتان نسبت به دوران پیری تغییر خواهد کرد.

ادامه مطلب در همين صفحه


بياييد فرض را بر اين بگذاريم که ما انسانها دوران آخر عمر را با همان قواي جواني سپري مي کرديم. يعني يک انسان هفتاد ساله با همان قواي جواني که در سن بيست سالگي دارد، وقت مرگش فرا مي رسد. او با همان شور و شوق جواني و در زماني که قواي او در اوج قرار دارند، بايد با دنيا وداع کند. او بايد يکباره اين دلبستگي شديد را رها کرده و به سوي عالم ديگر رهسپار شود. آيا اکراهش شديدتر نيست از کسي که در وقت مرگش دوره پيري را تجربه کرده است و در اين دهه آخر عمر به خاطر تحليل رفتن قوا و غرايزش، دلبستگي اش هم به دنيا کم شده است. مسلماً شديدتر است.
حال مي پرسيد اگر در وقت مرگ دلبستگي او به دنيا بيشتر باشد چه مي شود؟
در جواب بايد گفت که علت سختي جان دادن انسان در وقت مرگ، علاقه و دلبستگي او به دنياست. هر چه اين علاقه و توجه بيشتر باشد، دل کندن از آن سخت تر است. شخصي که قبل از مرگش با تلاش بسيار توانسته يک خانه براي خود بخرد، بسيار به اين خانه دلبستگي پيدا کرده، حال وقت مرگ برايش جدا شدن از اين مال سخت است. پس چه بهتر که انسان رشته علايقش به دنيا باريک باشد، تا در آن لحظه به راحتي بتواند اين رشته را پاره کند و به سوي محبوب حقيقي پرواز کند.
پس بياييد از اين پس (اگر تا بحال غافل بوديم) نعمت پيري را در کنار نعمت هاي ديگر ياد کرده و خداوند حکيم را شکرگزار باشيم که از روي حکمت و لطفش اين نعمت را به ما ارزاني داشته. واهمه اي از رسيدن دوران پيري نداشته باشيم، و بدانيم که دوران پيري براي ما چونان رفيقي است که در جهت آماده شدن براي لحظه مرگ ما را ياري مي رساند.

و من نعمّره ننکّسه في الخلق افلا يعقلون؟ (يس/ 68)
«و هر که را عمر دراز دهيم، او را (از نظر) خلقت فرو کاسته (و شکسته) گردانيم، آيا نمي انديشند؟
الهي شکر!

التماس دعا