سلام دوستان همراه!
ماه رمضان ماه بهره گیری از قرآن است و قرآن ما را به تفکر در آن دعوت نموده است.
جزء دوم : سوره بقره آیه 143:
در این آیه خداوند متعال اشاره به تغییر قبله مسلمین می نماید. در ابتدای رسالت پیغمبر، قبله بیت المقدس بوده و بعد از گذشت چند سال خداوند حکم قبله را از بیت المقدس به کعبه معظمه تغییر می دهد.
حال ممکن است این سؤال در ذهن مخاطب پیش آید که چرا خداوند از ابتدا کعبه را به عنوان قبله تعیین نفرمود و بعد از گذشت چند سال حکم قبله را تغییر داد؟ اگر به حکمت قرار دادن احکام توجه کنیم جواب این سؤال واضح است. حکمت اصلی وضع احکام از سوی خداوند، امتحان و آزمایش ما انسانهاست. حال به هر طریقی که خدا آن را مناسب تر بداند به همان روش ما انسانها را آزمایش می کند. گاهی به فزونی نعمت، گاهی به کمبود امکانات. در اینجا هم خداوند می خواهد مؤمنین واقعی و آنهایی را که بی چون و چرا فرامینش را به گوش جان می سپارند از دیگران باز شناساند.
ادامه مطلب در همين صفحه
ترجمه قسمت مورد نظر از آیه : ... و قبله ای را که (چندی) بر آن بودی، مقرر نکردیم جز برای آنکه کسی را که از پیامبر پیروی می کند، از آن کس که از عقیده خود بر می گردد بازشناسیم، هر چند (این کار) جز برای کسانی که خدا هدایت (شان) کرده، سخت گران (و مشکل) بود.
یک نتیجه مهم: بعضی به دنبال این هستند که حتماً فلسفه یک حکم را به یک منفعت دنیوی برگردانند، و اگر فلسفه ای اینچنینی برای آن حکم نیابند، بدان حکم اهمیت نمی دهند. مثلاً حکم روزه چون ثابت شده که برای بدن مفید است، پس ارزشمند است، در حالی که با تفکر در این آیه، در می یابیم که بعضی از احکام فلسفه ای فراتر از اینها دارند.
ارزش ایمان به آن است که فرامین الهی را بی چون و چرا اجرا کنی، نه اینکه بعد از اینکه از فلسفه وضع آن باخبر شدی به آن عمل کنی. خدا مؤمن خالص می خواهد نه کسی که اینقدر به خدا اعتماد ندارد که حکم او را از روی حکمت بداند. یک مثال بزنم: حضرت ابراهیم(ع) از آن مؤمنان است، امتحانش هم امتحان عجیبی بوده، خدا به او فرمان ذبح فرزندش را می دهد، آیا کسی نقل کرده که حضرت ابراهیم قبل از اجرای این فرمان الهی، اما و اگری کرده باشد و از علت این حکم عجیب پرسیده باشد؟ می دانید چرا حضرت با اینکه اینقدر به فرزندش علاقه داشت باز هم بدون هیچ تردیدی اقدام کرد؟ به خاطر این بود که محبتش به خدا افزون بر محبت به فرزندش بود یعنی حضرت مصداق این آیه بود:
«والذین آمنوا اشدّ حبّاً لله: کسانی که ایمان آورده اند، محبتشان به خدا (از همه چیز) بیشتر است» (بقره/165)
امیدوارم که خدا به ما هم ایمانی به خلوص و صفای حضرت ابراهیم عنایت نماید.
والحمد لله رب العالمین.